Օգնեք կանգնեցնել Վրացական իշխանությունների խտրական քաղաքականությունը երկրի հայ փոքրամասնության նկատմամբ` մտեք http://www.gopetition.com/online/21024.html, ստորագրեք հանրագիրը եւ ուղարկեք այս հղումը Ձեր ընկերներին:
Please, help to stop Georgian State’s Discriminatory Policy toward its Armenian Minority- go to http://www.gopetition.com/online/21024.html, sign the Petition and forward this link to your friends.
Пожалуйста, помогите остановить дискриминационную политику грузинского государства по отношению к Армянскому меньшинству- зайдите на сайт http://www.gopetition.com/online/21024.html, подпишите петицию и перешлите эту ссылку своим друзьям.
javakhk_news Որպեսզի անձնական օրագիրս ավելորդ եւ անհարկի տեղը չծանրաբեռնեմ, ստեղծել եմ javakhk_news քոմյունիտին` Նորություններ Ջավախքից եւ Ջավախքի մասին: Անդամությունը` բաց է, առանց պրեմոդեռացիայի, հաղորդագրություններ տեղադրելու իրավունքը` նույնպես:
«Yerkir» Union Appeals to the International Community to take immediate measures for solving all ethnic minority rights issues in Georgia and facilitating the return of the “Norashen” Armenian Church to its legitimate owner
Alarmed on the recent developments around the “Norashen” Armenian church in Tbilisi, Georgia, “Yerkir” Union has prepared an appeal addressed to the international community. On May 29, 2008 the letters containing appeal were delivered to the state bodies of Georgia (President, Prime Minister, Chairman of the Parliament, State Minister for the Reintegration Issues, Minister of Foreign Affairs, Minister of Education and Science, Minister of Internal Affairs, Minister of Culture, Monument Protection and Sport), Catholicos-Patriarch of All Georgia, human rights defender of Georgia, embassies of European Union, France, Germany, Italy, Russia, Swiss Confederation, United Kingdom, USA, Vatican, representations of the Council of Europe in Georgia, United Nations, OSCE, human rights organizations and NGO’s operating in Georgia. Below is the full text of the appeal.
To All International Organizations, Embassies and Other Concerned Structures and Persons Operating in Georgia
Although Georgia has joined and ratified numerous international documents on freedom of thought, conscience and religion, the situation regarding the protection of religious rights of minorities is distressing. In comparison with the Georgian Orthodox Church, other religious confessions, and, particularly, Armenian Apostolic and Roman Catholic Churches (AAC and RCC respectively) in Georgia continually suffer from discrimination: they do not have a status of public legal entity, their churches, nationalized by the Soviet regime, 17 years after the destruction of the Soviet Union still remain unreturned to their legitimate owners. The Armenian Apostolic Church demands return of “Norashen”, “Surb Nshan”, “Shamkhoretsots Surb Astvadzadzin”, “Mughno Surb Gevorg”, “Surb Minas” churches in Tbilisi, and “Surb Nshan” church in Akhaltsikhe. Numerous international organizations, human rights institutes are acknowledging the legitimacy of these religious claims and continually recommending the Georgian government to solve these issues. The UN Human Rights Committee in its 91th session (October 15-16th, 2007) considering the third periodic report on Georgia about how that State Party is fulfilling its obligations, under the International Covenant on Civil and Political Rights, called upon Georgian authorities 1. To take steps to ensure equal enjoyment of the right of freedom of religion or belief and ensure that its legislation and practices conform fully with the international standards 2. To address the problems related to the confiscation of places of worship and related properties of religious minorities. The issue of registration of the AAC and RCC and return of their property is also raised in the US department’s International Religious Freedom Reports (2005-07), in the Georgian Ombudsman’s reports and various other documents.
In spite of all these recommendations and appeals, the Georgian Government continues its discriminatory policy, the apparent manifestation of which is the recent crisis over the “Norashen” Armenian Church in Tbilisi. Father Tariel Sikinchelashvili, a senior priest of the Georgian Orthodox Church, has initiated construction works on the immediate proximity of “Norashen” and temporarily halted them down after the insistence and public protests of the Armenian community. To clarify the situation, on May 21-22, the fact finding group of “Yerkir” Union of NGO’s has visited Tbilisi. During the interview with Father Tariel we have found out that the construction works he was carrying were authorized by the municipality of Tbilisi. And although the construction of the surrounding fence (carrying Georgian religious symbols) has been suspended, it still continues in the inner yard of the church. We have carefully documented the above mentioned facts. In the attached DVD disc, you can find the following: 1. Permission of construction works given by the municipality of Tbilisi 2. Georgian ombudsman’s statement affirming that Georgian authorities do nothing to implement international recommendations 3. Documentary shots showing that construction works are still in progress
(To get online version of the film, please visit:
).
Taking into consideration the above mentioned facts, “Yerkir” Union of NGO’s calls upon the UN, EU, OSCE and Council of Europe appropriate structures and all concerned international organizations and human rights bodies to take immediate and direct measures for solving all ethnic minority rights issues in Georgia and above all facilitating the registration of the AAC, the RCC and return all confiscated places of worship to their legitimate owners.</a>
Բավականին ուշացմամբ աչքս ընկավ Ավետիք Իշխանյանի "Մահ կամ իշխանություն" հոդվածը (տպագրվել էր դեռեւս մարտի 30-ին "168 ժամ" թերթում): Համոզված եմ շատերն այն արդեն կարդացած կլինեն, բայց քանի որ իմ մատյանը նաեւ օգտագործում եմ որպես ինձ հետաքրքրող նյութերի մի յուրօրինակ գրապահոց, նպատակահարմար գտա զետեղել հոդվածն իմ մոտ: Հետաքրքիր եւ հոգեհարազատ դիտարկումներով հարուստ նյութ է:
И сказал Господь Бог змею: за то, что ты сделал это, проклят ты пред всеми скотами и пред всеми зверями полевыми; ты будешь ходить на чреве твоем, и будешь есть прах во все дни жизни твоей;
и вражду положу между тобою и между женою, и между семенем твоим и между семенем ее; оно будет поражать тебя в голову, а ты будешь жалить его в пяту.
Психологи из Университета Вирджинии пришли к выводу, что древний подсознательный страх человека перед змеями является составной частью человеческой натуры.
Во многих культурах и религиях мира змеи воспринимались как опасные враги человека (в других - как символы высшей мудрости). Так, к примеру, древние греки считали змей олицетворением зла (популярными примерами в греческой мифологии являются образы Лернейской Гидры и Медузы-Горгоны), а библейский дьявол, соблазнивший Адама и Еву, принял именно образ змея. Психологи попытались установить, действительно ли легенды о змеях основаны на каких-то реальных страхах или являются проявлениями чистой фантазии.
Взрослым участникам эксперимента и дошкольникам, не накопивших еще достаточно опыта относительно реальных опасностей нашего мира и знания символов мировой культуры, показывали компьютерные картинки, на которых были изображены змеи, "спрятанные" среди гусениц, цветов или лягушек.
Как оказалось, и дети, и взрослые одинаково быстро находили змей на картинках. В продолжение эксперимента, им предлагалось найти на подобных картинках иных - традиционно считающихся неопасными - представителей животного мира. В этом случае скорость поиска существенно снижалась. Таким образом, был сделан вывод, что человек опасается змей подсознательно, причем этот страх не основан на каком-то личном опыте...
ՌՈՒԲԵՆ ՀԱԽՎԵՐԴՅԱՆ. «ՄՏԱՎՈՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԱՌԱՋ ՉԻ ԳԱԼԻՍ` ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԸ ԴԱՌՆՈՒՄ Է ՄՏԱՎՈՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ»
Ռուբեն Հախվերդյանը երեկ (11.03.2008) «Հայելի» ակումբում ինքն իրեն հայտարարեց արհեստավոր եւ դուրս դրեց մտավորականության շարքից: Միաժամանակ պնդելով, որ երբ մտավորականությունը առաջ չի գալիս` ժողովուրդը դառնում է մտավորականություն: Ինչը, սակայն հեռու չպահեց մասսայական պսիխոզից, ըստ Հախվերդյանի, ե՛ւ Լեւոն, Լեւոն, ե՛ւ Սերժ, Սերժ գոռացողներին: Եզրակացությունն այս բանախոսը հիմնավորեց հեռուստատեսությամբ տեսածով. «Հանրահավաքներին չեմ եղել՝ անտանելի էր «Լեւոն նախագահ» արտահայտությունը, էդ մարդն իմ համար անընդունելի ա: Ժողովուրդն էլ նրա համար չէր դուրս եկել, այլ անարդարությունների դեմ», բացատրեց Ռուբեն Հախվերդյանը՝ պնդելով, որ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը վաղուց քաղաքական դիակ է: Իսկ կառավարությունը, բանախոսի գնահատմամբ, իր մահկանացուն կնքեց մարտի 1-2-ին. «Կառավարությունը որպես կառավարություն մեռավ էդ օրը: Լեւոնն ատում էր հայ ժողովրդին ու արհամարհանքով խոսում: Ռոբերտն էլ խոսում ա ոնց աշխարհի ամենահարուստ երկրի պրեզիդենտ, բայց ամենաաղքատ երկրի ամենահարուստ պրեզիդենտն ա: Երիտասարդների մեջ սպանեց երազանքը՝ չեն կարող երազել, թե էս երկրում բիզնես կունենան»: Ռոբերտ Քոչարյանի կառավարման առաջին քառամյակում Ռուբեն Հախվերդյանի՝ նրա հանդեպ ունեցած անձնական համակրանքը պակասել է. «Դարձավ պատմական դեմք՝ կրակեց ժողովրդի վրա: Երիտասարդ ու «խոստումնալից» լրագրողներն էլ տափակ հարցեր տվեցին: Կարելի էր ասել չէ ի՞նչ բիզնեսներ ունեք... Սուտը կառավարության մակարդակի է»: Կատարվածը գնահատելով կառավարությանը հասցված սթափեցնող ապտակ, Ռուբեն Հախվերդյանը պարզաբանեց. «Միացյալ Նահանգների եւ Ռուսաստանի հատուկ ծառայությունները ընտրեցին իրանց «գեներալներին» ու իրականացրին իրանց ծրագիրը: Ամերիկան ընտրեց Տեր-Պետրոսյանին, որ սոցիալական հողի վրա մարդկանց դուրս բերի ու տանի դեպի սպանդ»: Նորմալ ընտրություններ անցկացնելու եղանակն էլ, Ռուբեն Հախվերդյանի կարծիքով, քաղաքական ասպարեզից Ռոբերտ Քոչարյանին եւ առաջին հերթին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին հեռացնելն է. «Նրանց մենթալիտետը կոմունիստական է, դիկտատորական»: Այս տրամաբանությամբ էլ բանախոսը չի ուզում իր զավակին տեսնել որեւէ մեկի «նոքար» ու հենց բանակից վերադառնա մտադիր է ուղարկել Հայաստանից դուրս բնակության. «Անհատ եմ, եւ ես էլ իրավունք ունեմ շոկի մեջ ընկնելու, հիասթափվելու»: Երգեր կարող է գրել, բայց իմաստ չի տեսնում, քանի որ 18 տարեկանից մշակույթում տեղաշարժ չի տեսել: Ժողովրդի անելիքն էլ այս կամ այն կերպ ուրվագծելու գործն էլ իրենը չի համարում Ռուբեն Հախվերդյանն ու աշխատում է իրավիճակը դիտարկել ես-ի եւ ոչ մենք-ի տեսակետից: Հրապարակախոս Կարինե Հակոբյանն էլ հակադրվելով Ռուբեն Հախվերդյանի արտահայտած կարծիքին հայտարարեց, որ մեր խնդիրը հասարակական, քաղաքական ինստիտուտների ձեւավորումն է. «Մինչեւ օրս մեր երկրում իշխանությունը վայելք է, ընդդիմությունը՝ տառապանք»: Իրավիճակը շտկելն էլ լրագրողների գործը համարեց հրապարակախոսը:
Ռուբեն Հախվերդյանի մամլո ասուլիսը «Վերջին մտավորականին, որ ճանաչում էի` Ռաֆայել Ղազարյանն էր» 8:56 Yerevan | 4:56 GMT | Wednesday 12 March 2008
Ռուբեն Հախվերդյան
«Կառավարությունը կրակեց ժողովրդի վրա եւ դրանով մտավ պատմության մեջ, ինձ համար անհասկանալի է` ինչպե՞ս են կառավարելու այս երկիրը: Իրականում, մեղմ ասած, ժողովուրդը չի սիրում այս կառավարությանը:
Մարտիմեկյան դեպքերը համաժողովրդական բողոքի ակցիա էին, եթե չասեմ ապստամբության սկիզբ, որը դաժանորեն ճնշվեց կառավարության կողմից: Ֆրանսիայում ուսանողական ցույցերը եւս ավարտվեցին խանութներ վառելով, թալանելով, բայց այնտեղ ոչ ոք չմեռավ, որովհետեւ քաղաքակիրթ երկրի մասին է խոսքը (մինչդեռ մեր երկիրը վստահ չեմ, որ երկիր է)... Այն ամենը, ինչ տեղի ունեցավ` ցավալի էր, այդ օրը պետք է սգո օր հայտարարել, ավելին` պետք է սգանք մեր կառավարության համար. ի վերջո` կառավարությունը մեռավ այդ օրը», - երեկ «Հայելի» ակումբում հայտարարել է երգիչ, դաշնակցական հակումներով հայտնի Ռուբեն Հախվերդյանը` շարունակելով. «...Ռոբերտն այնպես է խոսում, կարծես մի շատ հարուստ երկրի նախագահ է: Ինքը աշխարհի ամենահետամնաց երկրի նախագահն է, ավելին` ամենաաղքատ երկրի ամենահարուստ պրեզիդենտը: Մեր կառավարությունը տասնհինգ տարիների ընթացքում մեր երիտասարդների մեջ սպանեց նրանց երազանքը. նրանց բալիկները մեծ բիզնեսներ ունեն, սովորում են արտասահմաններում, մեր միջոցներով փող աշխատելն էլ այլ հարց է, թերեւս ո՞վ պետք է նրանց դատի, երբ դատողներն իրենք են...Մեր երեխաներն ապագա չունեն այստեղ: Իհարկե անձնական համակրանք ունեմ Ռոբերտ Քոչարյանի հանդեպ, համենայնդեպս նրա նախագահության առաջին հինգ տարում ինչ-որ շարժում կար: Որ ասում են հրազեն չի օգտագործվել մարտի մեկի իրողությունների ժամանակ` բացարձակ սուտ է: Ցավալի է, հեռուստացույցով նայում էի` երիտասարդ եւ «խոստումնալից» լրագրողները այդ դեպքերից հետո այնպիսի տափակ հարցեր էին տալիս մեր երկրի նախագահին, քիչ էր մնում մազերս գլխիցս պոկեի, որովհետեւ մեկը, օրինակ, չհարցրեց, թե պարոն Քոչարյան, ի՞նչ բիզնեսներ ունեք, ճի՞շտ է, արդյոք, որ տիկին Բելլան հիվանդանոցների փայատեր է, ճի՞շտ է, որ Ձեր տղայի ձեռքում է Հայաստանում բջջային հեռախոսների վաճառքի մենաշնոհը եւ այլն... Այսօր մենք ավելի շատ հավատում ենք ժողովրդի ասեկոսեներին, քան լրատվությանը: Նման հարցեր տալու փոխարեն մեղադրում էին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին... եւ ժողովուրդը ոչ թե դուրս էր եկել Տեր-Պետրոսյանի համար, այլ այս կառավարության, անարդար պետության դեմ: Ճիշտն ասած, չեմ հավատում` իբր 8 հոգի է զոհվել, ընկերներ ունեմ, ովքեր դեպքի վայրում են եղել եւ շատ լավ տարբերում են ավտոմատի եւ սնայպերի խփածը: Ընկերներիցս մեկն ինձ ասաց, որ սնայպերով մեկին խփեցին եւ ուղեղը թափվեց իր ոտքերի տակ... Սենց բան Լատինական Ամերիկայի դիկտատորական երկրներում կլիներ»:
«Հայոց աշխարհի» հարցին, թե կարիք չկա՞, արդյոք, որ մտավորականները հանդուրժողականության կոչ անեն, Հախվերդյանը հակադարձել է. «Մտավորական ասելով` ու՞մ եւ ի՞նչ նկատի ունեք, այդպիսի մարդիկ դեռ մնացե՞լ են...Վերջին մտավորականին, որ ճանաչում էի, Ռաֆայել Ղազարյանն էր»:
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
robbt's journal![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/community.gif){kind=small}
